Ik moet er een tijdje uit. Het moet. Echt.
Hij was hier, opnieuw. Ik weet het zeker. Ik moet hem vinden voor hij mij vindt.
Ik ga eruit met dit laatste berichtje van hem, op mijn Facebook:
Telkens ik naar mijn portret kijk, of naar het portret van Christopher Marlowe - wat hetzelfde is -, weet ik: dit is de man die hij geworden is, dit is de man die ik ooit worden zal. Marlowe leeft en telkens ik in zijn ogen kijk, die mij hypnotiseren en verleiden - wat hetzelfde is -, word ik een stukje meer hém. Maar dat geeft niet, er is genoeg plaats in mij, voor mij en voor mijn alter ego. Wij lijken niet alleen lichamelijk sterk op elkaar, ook geestelijk zijn wij zowat elkaars spiegelbeeld. Wij horen bij elkaar. Hij leert mij zijn verleden en zijn toekomst kennen. Vanaf nu zal ik nooit meer alleen zijn.
En een liedje, van de chansonnier Hans Blauwbaard - Veuve Noire:
Ik keer terug - op 7 februari, hoop ik. Zolang het maar niet de 8ste is.
zaterdag 30 januari 2010
Blauwbaard / Veuve Noire
vrijdag 29 januari 2010
Een Facebook Monoloog van Chris Marlowe
Hier is Chris Marlowe weer:
Chris Marlowe Hé Salome... Ik heb er weer twee vriendinnetjes bij, heb je 't al gezien? Dat brengt het totaal op drie (jou niet meegerekend, want jij bent speciaal).
Niet dat ik werk aan een harem of zo, nee. De enige die mij interesseert, dat ben jij. Maar meisjes - nu ja, zeg maar: vrouwen - lijken nu eenmaal aangetrokken te worden... door gevaarlijke mannen, is het niet? Als motten door het licht waarop ze hun vleugeltjes verschroeien.
Dààr is het toch dat jij over schrijft, Salome? In je gedichten? Of heb je het daarin over de jongens - nu ja, zeg maar: mannen - die nu eenmaal aangetrokken lijken te worden door gevaarlijke vrouwen? Als motten door het licht waarop ze onherroepelijk hun vleugels zullen schroeien? Zeg jij het maar.Chris Marlowe @Salome Swarte @Anneleen Pierloot @Dorothy Ravier @Liesbeth Penders
Ik doe geen vriendschapsverzoeken, weet je. In dit leven aanvaard ik ook alleen de vriendschap van vrouwen. Niet dat het veiliger zou zijn, integendeel. Maar goed... Anneleen, Liesbeth en Dorothy beseffen niet half hoe gevaarlijk ik ben.
Zo zitten de regels van het spel nu eenmaal in elkaar, mijn waarde Salome. De Regels van het Spel dat ik alleen maar een PassieSpel wil noemen. Niet meer.
Maar ook niet minder.
dinsdag 26 januari 2010
En wat zingt Heer Halewijn? Dat wij heidenen zijn!
Dat wij door Zwarte Wouden zouden ijlen,
door Verwoeste Gewesten en woestijnen
en over Zeven Zeeën zeilen
om eindelijk aan de einder te verschijnen.
'Herinner mij,' zingt hij. 'Ik ben
die antieke held, ik drijf jou
en buiten zinnen.
Tot je 't weer weet: jij
bent het wild dat levend wordt gevild,
benen gespreid, dijen gebenedijd
met het zaad dat niet vergaat.
En dat je mijn gravin bent geweest.
En hoe diep mijn geile gebeden
hebben gegraven in de geheime gang
van je schede.
Hoe wij ons wederzijds
Hoe jij, blanke slavin,
in je razernij
naakt tot op het bot
als een vertoornde god."'
(Wat zingt hij?
'Herinner mij.')
Posts
